Zie of je track overgecomprimeerd is, te zacht voor streaming of riskante pieken heeft. Rapport met duidelijke cijfers voor mastering.
Decibels (dB) meten de amplitude of piekwaarde van audiosamples, terwijl LUFS (Loudness Units relative to Full Scale) de waargenomen luidheid meten, gemiddeld over tijd, met behulp van een model dat weerspiegelt hoe menselijk gehoor verschillende frequenties weegt. Een track kan een hoge piekwaarde in dB hebben maar lage LUFS als deze zeer dynamische pieken met stille passages ertussenin heeft, of een lagere piekwaarde maar hoge LUFS als deze zwaar gecomprimeerd is en consistent hard klinkt.
Dynamic range is het verschil tussen de stilste en luidste delen van je track. Een hoog dynamic range (12+ LU) betekent dat de muziek ademt — er zijn duidelijke zachte en luide momenten die emotionele contrasten en energie creëren. Een laag dynamic range (onder 6 LU) duidt doorgaans op zware limiting of compressie die het track plat drukt, wat vermoeiend kan klinken bij langduister luisteren en de impact van drops en climaxes kan verminderen.
Spotify gebruikt loudness normalization, gericht op ongeveer -14 LUFS geïntegreerd. Als je track harder wordt gemaasterd dan dit doelniveau, past Spotify gainreductie toe om het op het doelniveau te brengen. Dit betekent dat de extra luidheid waar je in de mastering voor hebt gewerkt wordt opgeheven, en je kunt daadwerkelijk wat dynamische kwaliteit verliezen in het proces. Het Loudness Analysis rapport toont je exacte LUFS-niveau zodat je kunt masteren naar het doelbereik en normalisatiestraffen kunt vermijden.
Niet in het streaming-tijdperk. De loudness war van de jaren 2000 — waarbij masters zo hard mogelijk waren gecomprimeerd — is effectief geneutraliseerd door loudness normalization op alle grote platforms. Een master die gematig hard is maar goed dynamic range behoudt, klinkt even hard als een zware limited master op Spotify of Apple Music, en klinkt eigenlijk krachtiger en indrukwekkender omdat de transients en dynamica behouden blijven.